It was a proper decision

فکر میکنم اینکه توی سال دوم کنکورم نظرم درباره انتخاب رشته تغییر کرد، بهترین تصمیمی بوده که توی عمرم گرفتم. قبول دارم که خیلی زیاد داره وقتم رو میگیره، به اندازه‌ای که ادامه کلاس آلمانیم رو هنوز نتونستم ثبت‌نام کنم و تقریباََ بجز یه کار پاره وقت و کتاب خوندن و عکس گرفتن، طی هفته کاری نمیکنم. اما از انتخابم راضی‌ام. 

جزو معدود چیزهایی توی زندگیم بوده که اونطور که فکر میکردم دربارش بوده و میدونم که آدم این کار هستم. خیلی از بچه‌های دانشکده مینالند، عمدتاََ همونایی که از روی جوگیری اومدند و به نظرم تقصیر خودشون نیست، نمیتونند. هرکسی یه توانایی‌ای داره دیگه؟هوم؟

از این بابت خوشحالم که شرِّ آخرین چیزهای مربوط به ریاضی، جز مقاومت مصالح و سازه رو این ترم قراره بکنم و هر وقت به این فکر میکنم که چقدر خر بودم که میخواستم مکانیک یا برق برم صرف "بازار کار به اصطلاح خوبش" از خودم بدم میاد. توی همین یه ترمی که گذشت اونقدری بهم خوش گذشته که نخوام درباره دبیرستان و دوره قبل دانشگاه‌ام فکر کنم. حتی دیگه حسرت اینکه چرا دانشگاه تهران نشد رو هم نمیخورم. چرا؟ اینجا هیچ آدم آشنا، هیچ چهره آشنایی نیست که مجبور بشم تحملش کنم و یا من رو یاد یه دوران احمقانه‌ای بندازه که ازش متنفرم و این خیلی خوبه. خیلی. 

دارم روی آلبوم پایان ترم‌ام کار میکنم، ایده و کلاََ خلاقیتش و تنها مشکل حال حاضرم اینکه Gap های زمانی زیادی بین کارهام هست که باید یه فکری براشون بکنم. اون کار پاره وقت یکم از این نظر احساس خوبی بهم میده، حقوقشم میشه گفت برای من قابل توجه و کافی ه، اگه بتونم یه زمانی رو واسه کلاس زبان آلمانیم باز کنم و تایم تقریح‌ام رو هم فیکس کنم برای نیم سال بعدی تا تابستون مشکل خاصی ندارم. 

- احساس رضایت.

- بشنوید این رو.

 

/ 4 نظر / 28 بازدید
ف

منم نظرم لحظه های پایانی انتخاب رشته عوض شد.خوبه حس رضایت..معماری عالی ه...تلفیق هنر و علم یعنی زندگی! خوشالم ک دوس داشتی نوشته ها رو و بابت سِت..مرسی!سلیقتو قبول دارم.

رايحه

چه خوب كه بعد از مدت ها پست گذاشتي (:

سّ

خیلی دوست دارم این حسو یه بار با تمام وجودم حس کنم. دوره خیلی.

مسعود

نمیدونی که چقدر آرزو دارم زود به این حس رضایت تو برسم :)